Strona Główna



WERONIKA ALEKSANDRA MARKIEWICZ   CERTYFIKAT

WERONIKA ALEKSANDRA MARKIEWICZ


Jako autorka strony, którą macie Państwo możliwość przeglądać i czytać staram się odnajdywać na terenie województwa lubelskiego, gdzie mieszkam ciekawe rzeczy i wydarzenia związane ze sztuką i kulturą żydowską.
Nie tak dawno do bloku w którym mieszkam sprowadziła się kompozytorka i śpiewaczka Weronika Aleksandra Markiewicz, która zmarła w ciągu roku z powodu choroby onkologicznej. Słuchając utworów wokalnych w wykonaniu Weroniki Aleksandry i jej własnych utworów, czytając artykuły poświęcone twórczości artystki pragnę zainteresować Państwa jej wszechstronną twórczością kompozytorską i wykonawczą

Weronika Aleksandra Markiewicz

Kompozytorka i operowa śpiewaczka (ur. 27.01.1962 we Lwowie † 11.09.2003 roku Lublinie). Urodziła się w rodzinie muzyków. Ojciec - bohaterski tenor, dyrygent; matka muzykolog, pianista). Zdolności dziecka ujawniły się od wczesnego dzieciństwa (od trzech lat improwizowała na f- no od pięciu na skrzypcach). Od 1969 roku uczyła się w szkole utalentowanych dzieci im. S. Kruszelnickiej (klasa f - no), a po wyjeździe z matką na pobyt stały do Polski w Warszawie w PSM. II st. im. F. Chopina (kl. śpiewu solowego).W latach 1984 - 1990 studiowała na wydziale wokalno - aktorskim w Gdańskiej Akademii Muzycznej, którą ukończyła z tytułem magister sztuki śpiewu solowego z wynikiem bardzo dobrym.
Muzykę pisała jak we Lwowie tak i w Polsce, komponując jako wokalistka przeważnie utwory wokalne, wokalno - instrumentalne na własne poetyckie teksty, ponieważ od dzieciństwa pisała wiersze, malowała. Wybitny ukraiński kompozytor znany całemu światu laureat Nacjonalnej premii im. T. Szewczenka,narodowy artysta Ukrainy doktor habilitowany z muzykologii, profesor Akademii Muzycznej we Lwowie Mirosław Skorik po przesłuchaniu utworów Weroniki przyjął ją do swojej klasy kompozycji. Została przyjęta po egzaminach na III rok Muzycznej we Lwowie, którą ukończyła 1 czerwca 1996 roku. Praca dyplomowa Weroniki "Bajka o białym cielątku" była wykonana przez orkiestrę symfoniczną studium operowego Akademii Muzycznej we Lwowie pod batutą Jaremy Kołessy, wnuka wybitnego dyrygenta i kompozytora M. Kołessy, któremu 6 grudnia 2004 roku minęło 101 lat.
Po otrzymaniu dyplomu kompozytorskiego pisała muzykę w Żyrardowie w swoim mieszkaniu i od czasu do czasu występowała z koncertami "na umowę o dzieło". Podczas koncertów śpiewała utwory operowe, musicalowe, pieśni klasyczne kompozytorów różnych styli oraz swoje własne utwory. Koncerty miały wielkie sukcesy. Weronika śpiewała dziesięć utworów obowiązkowych i zawsze pięć "na bis". Publiczność zachwycona jej głosem, prawdziwym bel canto o bardzo ładnej barwie, dużym wolumenie, wielkiej skali i wyśmienitej technice chciała jej słuchać bez końca... Weronika śpiewała w dziewięciu językach: polskim, rosyjskim, niemieckim, francuskim, angielskim, włoskim, ukraińskim, jidysz, hebrajskim. Śpiewaczka miała mezzo - sopran koloraturowy, bardzo rzadkie zjawisko przy wielkim wolumenie głosu. Dzięki fenomenowi wokalnemu, muzykalności, emocjonalności skali trzech oktawowej wykonywała arie na sopran dramatyczny. W jej repertuarze było 227 utworów. Była członkiem SPAM.
Ciekawym zjawiskiem jest praca metodyczna z wokalistyki "Распевки в различных народных ладах" - ionijski, eolijski, lidyjski, frygijski, doryjski, miksolidyjski, pentatoniczny harmoniczny minor, oraz podwójno harmoniczny, które nazywają węgierskim, huculskim, góralskim, chasydzkim ładem.
Kompozytorka Weronika Aleksandra Markiewicz napisała kilka utworów teatralnych, trzy utwory programowo - symfoniczne na podwójny skład orkiestry, 57 utworów wokalnych i 55 instrumentalnych. Styl jej utworów bardzo indywidualny: neoklasycyzm łączy się z elementami jazzu. Utwory charakteryzują się wielka melodycznością, bogactwem harmonii polifonii, częstymi zmianami metro rytmicznymi, synkopami. Harmonia i melodia zawsze podporządkowane treści tekstu a teksty są głębokie, dlatego jej kompozycje poruszają publiczność.
Oprócz utworów autorskich Weronika ma w swoim dorobku opracowania pieśni ludowych dziewiętnaście w języku jidysz, cztery w języku hebrajskim. Opracowania pieśni żydowskich zrobione są precyzyjnie, w klasycznym duchu, z zachowaniem wszystkich folklorystycznych osobliwości. Te pieśni i piosenki w jidysz i języku hebrajskim śpiewała zawsze na bis, a czasem włączano je program tego, kto zamawiał koncert. Podczas koncertu w Pastwowej Odesskiej Filharmonii kilka opracowanych prze Weronikę w/w pieśni były wykonywano solo, duetem, trio, kwartetem (Laureat konkursu "Shalom, Ukraina" Josif Żerebkier, Ludmiła Kupczyk, Taisja Zborowska, Lidia Bondarczuk.
Wokalne utwory kompozytorki często łączą się w cykle, jak "Dźwięki ciszy" (sześć pieśni do słów Juliana Tuwima, polskiego poety pochodzenia żydowskiego), "Garden of love" ("Ogród kochania") do słów angielskiego poety Williama Blake'a. Pieśni tych cykli można porównać z malarskimi akwarelami, w nich dominują przejrzystość harmonii i elementy impresjonizmu, oraz bogactwo metro rytmiczne częsta zmiana rozmiarów. Ballady Weroniki Aleksandry Markiewicz napisane zostały własnych poetyckich tekstów. Jest to tryptyk "Nad jeziorem marzeń" (I cykl „Tańczące gwiazdy, II cykl "Muzyka nocy", III cykl "Witając świt"); każdy cykl zawiera po osiem ballad. Filozoficzna głębokość, obrazy Kosmosu, życia i wieczności, wielkiej miłości, miłości Boskiej zachwycają słuchaczy.
Pośród 55 utworów instrumentalnych to miniatury na skrzypce, altówki, obój, fortepiano. Cykl na altówkę poświęcony pierwszemu altowiolistu świata - Juriju Baszmetu
Trzy utwory symfoniczne na podwójną orkiestrę mają charakter programowy. Obraz "Bajka o białym cielątku" jest bardzo wizualny i dobrze byłoby nakręcić film dla dzieci na tle tej symfonicznej muzyki. "Legenda doliny słońca" dedykowany M. Kołessie. Jeżeli w pierwszym utworze przeważa impresjonistyczna harmonia, to w drugim więcej ekspresjonizmu. "Poranna rapsodia, poświęcona G. Gershwinowi amerykańskiemu kompozytorowi, który muzykę rozrywkowa podniósł na wysoki profesjonalny stopień. Kompozytorka daje możność "popisywania się" każdemu z instrumentów orkiestry symfonicznej.
Teatralne utwory Weroniki Aleksandry Markiewicz są ciekawe nowatorstwem. Kompozytorka nazywa je "musicale" ze względu na rozrywkowy charakter, ale faktycznie są one jak opery , ponieważ nie ma w nich ani jednego słowa bez muzyki. W tych lakonicznych operach znajdują się bardzo charakterystyczne arie i łączące je recitatywy. Obrazowa konkretność właściwa dla całej twórczości W. A. Markiewicz cechuje musicale "Dzieje leśne", "Lekcja śpiewu", "Klown na maskaradzie", "Teatrzyk marionetek". Są to bajki z cyklu "Historie przy kominku", które mogą być wykonane jak "teatr jednego aktora", ponieważ w każdej z tych bajek jest narrator. Wszystkie napisane przez W. A. Markiewicz utwory znajdują się pod ochroną Państwa - ZAiKS (Związek Artystów i Kompozytorów Polskich). Spadkobierca twórczości kompozytorki Zofia Leżańska (ul. Króla Rogera 8/9, 20 - 857 Lublin Poland, tel. (081) 7404715) szuka sponsorów dla urzeczywistnienia cudownych idei Weroniki Aleksandry Markiewicz.

Muzykolog Anna Rozen - wieloletni lektor Odesskiej Państwowej Filharmonii.




Strona Główna Judaica

Wszelkie prawa zastrzeżone.