A B C D G H J K L Ł M O P
R S Ś T W Z Ż
K

Kamiński Józef

Nauczyciel szkoły podstawowej w Gorajcu, zmarł 2 stycznia 1956 roku.1

Karaś Jan

Długoletni naczelnik oddziału straży pożarnej w Zaburzu; krążyła o nim następująca anegdota: wychodził na scenę w remizie zdejmował nakrycie głowy i czesał łysinę wyjętym z kieszeni grzebykiem. Po doprowadzeniu "do porządku" nieistniejących włosów ogłaszał: "a teraz garnitur taneczny dla dzieleckiej straży. Orkiestra grać!" Zebrani w remizie wybuchali śmiechem, bo przecież wtedy w Dzielcach jeszcze straży nie było...2

Kazak Marian

Fotograf amator rodem z Radecznicy - od roku 1951 pracował w Szpitalu dla Nerwowo i Psychicznie Chorych wykonując zdjęcia rentgenowskie.
Zawodu uczył się u Sawy, trochę u Kozła - wspomina jego żona. Świadczył usługi prywatne - jeździł po okolicznych wioskach i robił zdjęcia, w nocy ja odrabiałam... Nie miał żadnego zaświadczenia potwierdzającego jego umiejętności, ot po prostu amator. Marian Kazak fotografował również uroczystości gminne; gros wykonanych przez niego fotografii znajduje się w posiadaniu rodziny. Zmarł w 2001 roku.

KĘDZIOR JÓZEF

Kędzior Józef

(01.03.1897 Nisko - 1966 Kalwaria zebrzydowska). Od 1916 roku zakonnik, ksiądz zakonny od 1921 roku. Nauczyciel w Kolegium i Liceum w Radecznicy doktor teologii świętej.
Zawsze poważny, zamyślony, nie godził się na kontynuację walki zbrojnej przez II konspirację ROAK 3 i WiN. Był zwolennikiem pracy dorosłych i nauki młodych. Namawiał zaporczyków by opuścili bratobójczy teatr a białego konia gen. Andersa zaprzęgli do twórczej pracy, choćby do orki. Gdy będziemy orać mądrze - mawiał, to zaorzemy skutecznie i bolszewickie zagony. Pot łatwiej wysycha jak rozlana krew, obojętnie czyja.

Stanisław Zybała

Kiednicki Józef

Mieszkaniec Podlesia, 12 grudnia 1906 roku "przepasany barwami narodowymi i ze sztandarem w ręku wziął udział w antyrosyjskiej manifestacji, która miał miejsce przed Urzędem Gminy w Radecznicy"4

Kielmanowie Hańdzia, Icek Matla

Rodzina gorajeckich Żydów; Icek i Handzia - to dzieci, Matla - żona Kilemana, jego imię nie jest znane. Zginęli najpierw Kielman z Matlą i syn. Icek, Hańdzia ukrywała się przez jakiś czas - "ale ludzie skarżyli i w końcu została zabita"5

Kijek Rozalia

Mieszkanka Czarnegostoku - 30 listopada 1876 roku o godzinie 7.00 wieczorem w jej zabudowaniach wybuchł pożar. Spłonął dom mieszkalny i zabudowania gospodarcze - сгорел тогда жильный деревянный дом и пристройка к неми - жлебный сарай 6 - nie zdołano uratować żadnych nieruchomości, spaliło się wszystko co było w zasięgu ognia.
Ubezpieczenie (strachowka) zabudowań wynosiła 50 rubli srebrem, drewna z pożaru uratowano na 1 rubel 50 kopiejek. Pożar tłumiono bosakami polewając rozciągnięte brewiona woda z wiader. Na drugi dzień po pożarze do Rozalii Kijek przybył wójt gminy - obejrzał miejsce pożaru, przesłuchał świadków wydarzenia oraz poszkodowaną, pisarz gminy sporządził stosowny raport. Niebawem Kijkowa otrzymała należne jej odszkodowanie.7

Kłodnicki Antoni

Syn wójta gminy Radecznica - Jana Kłodnickiego, zginął 26 lipca 1944 roku rozstrzelany przez wycofujących się z Radecznicy Niemców na własnym podwórku.8

Kołtun Czesław

Radecznicki milicjant, zginął podczas akcji tropienia bimbrownictwa 19 marca 1949 roku w Zaburzu - nielegalna produkcja alkoholu nasiliła się na terenie gminy u schyłku okupacji i po wyzwoleniu. 9

Komornik Kasjan

Urodzony w Podborczu 6 czerwca 1909 roku; po ukończeniu szkoły podstawowej kontynuował naukę w Kolegium w Radecznicy. Święcenia kapłańskie otrzymał 8 lipca 1934 roku we Włoszech. Pracował w Brżeżanach (archidiecezja lwowska), Leżajsku, Radecznicy - tutaj zmarł w 1943 roku, pochowany jest na miejscowym cmentarzu.10

Kopczyńska z Drohojowskich Elzbieta

Uważana jest z fundatorkę radecznickiego kościoła pod wezwaniem św. Antoniego.11

Kosz Jakub

Mieszkaniec Zaporza - osiedlił się w tej wiosce po powrocie z czynnej służby wojskowej, którą pełnił w stopniu wachmistrza w okresie międzywojennym, Jakub z zawodu był felczerem.
W roku 1929 na zebraniu organizacyjnym został wybrany na skarbnika radecznickiej straży pożarnej.
Jakub Kosz angażował się w działalność radecznickiego teatru amatorskiego - jako skarbnik straży mial dostęp do pieniędzy organizacyjnych, ale i swoich. Tym sposobem sprawował mecenat nad kulturalną działalnością straży - jeśli brakowało pieniędzy organizacyjnych nie skąpił swoich.12

Koziorowski Hilarion

Bernardyn, przebywał w radecznickim klasztorze; aresztowany za działalność patriotyczną został w 1862 roku wywieziony w głąb Rosji, gdzie zmarł.13

Kozłowski (...)

Właściciel i zarządca młyna wodnego - funkcjonował jeszcze przed rokiem 1920 - zlokalizowanego nad rzeką Gorajec w części Czarnegostoku zwanej "Rusią". Kozłowski jest również fundatorem kamiennej figury przydrożnej wzniesionej w latach dwudziestych ubiegłego stulecia.


KRUKOWSKI JAN

Krukowski Jan

Żołnierz Batalionów Chłopskich, muzyk, działacz społeczny ze wsi Zaburze swoje losy opowiada wierszem, nasuwa się w tym miejscu skojarzenie z naszym - radecznickim poetą ludowym Jakubem Raciborskim z Mokregolipia (zmarł w pocz. XX wieku), który pisał o sobie podobnie. Jest to ciekawa forma sporządzania życiorysu - a udostępnił go Czytelnikom strony syn Jana Krukowskiego - Stanisław, któremu serdecznie dziękujemy za współpracę.

Krukowski Jan - Mój życiorys
Urodzilem się w Zaburzu
Osiemnastego maja
Tysiąc osiemset dziewiętnastego roku
A tatuś zmarł mi zaraz po roku

Miałem dwie siostry brata jednego
Był on najstarszy kochałem jego
A mama moja została wdową
Miała nas czworo musiała chować

Ze mną kłopotu najwięcej miała
Że ja najmłodszy najwięcej płakała
Bo czasy ciężkie a ja najmłodszy
Nie raz widziałem jak na mnie patrzy

A jak wzdychała mój mocny Boże
Co ja poradzę kto mi pomoże
Pole obrobić podatki oddać
I najmłodszego trzeba nakarmić

A gdy podrosłem siedem lat miałem
Wtedy do szkoły już się wybrałem
Gdy przeleciały mi szkolne lata
Wtedy me siostry zaczęto swatać

Obie za mąż powychodziły
Oj ciężkie czasy to wtedy były
A gdy podrosłem wtedy myślałem
Od czego zacząć co robić dalej

Dalej się kształcić nie było za co
W domu też siedzieć nie było po co
Mówię do mamy szukam zawodu
Trzeba pomyśleć jeszcze za młodu

Bo co za młodu się nie nauczy
Potem w starości bieda dokuczy
W Sąsiadce 14 start swój rozpoczynałem
Bo tam za szewca uczyć się miałem

Lecz wnet mi w głowie się przekręciło
Bo za daleko tam chodzić było
Jak bym miał rower, to na pewno jeszcze
Do tej pory byłbym szewcem
A że pieniędzy na niego nie było
Przez to się wszystko tak pokręciło

Później zacząłem w tartaku pracować
Ale tam trzeba było harować
Od świtu do nocy tam przebywałem
Ale już trochę pieniędzy miałem

I te pieniądze chowałem w schowek
A później za nie kupiłem rower
Piękny garnitur zafundowałem
I oficerki 15 już wtedy miałem

A i z orkiestrą Zaburską chodziłem
Gdy zaczynałem to im bębniłem
A później i grać się nauczyłem
Ta latam spędzał gdy młody byłem

Mama się z tego bardzo cieszyła
Dwadzieścia dwa lata miałem, ona juz nie żyła
W roku tysiąc dziewięćset czterdziestym pierwszym
Gdy wojna trwała mama mi zmarła

I gdy dorosły już wtedy byłem
To za rok w lipcu się ożeniłem
Ciężkie było to życie moje
Gdy zaczynaliśmy wtedy we dwoje

Bo wtedy była już konspiracja
I rozrastała się organizacja
A komendantem już wtedy byłem
I tu w Zaburzy ja dowodziłem

W terenie prawie ciągle bywałem
A w domu mało kiedy w nim spałem
Bo wtedy też się i ukrywałem
I przez to w domu nie przebywałem

Po wyzwoleniu też róznie bywało
Mało kiedy w domu też się przebywało
Była to zapłata że od domu swego
Stroniłem z daleka , jak od czego złego

Za me poświęcenie cały okres wojny
Miałem prawo w domu siedzieć już spokojnie
Ale cos tam komuś się nie spodobało
Żem za dużo wiedział, a powiedział mało

A gdy to wszystko się uspokoiło
Zacząłem pracować, coraz lepiej było
Trzydzieści lat przeszło ja w spółdzielni byłem
Różne obowiązki wtedy też pełniłem

I tak skupywałem co się tylko dało
Jajka, kury, gęsi, kaczki jeszcze to za mało
Gruszki jabłka śliwki wiśnie
I kierownikiem gospody byłem oczywiście

Papier szmaty i włókno także skupywałem
Po tej mojej pracy rentę otrzymałem
Dzieci juz podrosły czwórkę też ich miałem
Jak ich pokierować ciągle rozmyślałem

Trzeba im dać szkołę trzeba ich wyuczyć
Bo w domu nie mają bardzo na czym siedzieć
Trochę pola miałem ale to za mało
Żeby po kawałku wszystkim się dostało

dzieci zrozumiały dobrze się uczyły
I we trójkę z domu mego wyfrunęły
A jednego syna koło domu swego
Pole to co miałem spisałem na niego

I tak teraz żyję co ja jeszcze mogę
To synowi w pracy trochę mu pomogę
Dzieci z miasta także często przyjeżdżają
Rodziców i brata często odwiedzają

Bardzo kocham dzieci i też wnuki swoje
Za nich nie mam wstydu tego się nie boje
I tak czasem teraz z zoną rozmawiamy
Cieszymy się tym teraz co tu w domu mamy

Co rok żem już starszy coraz to mniej siły
Wspominam to wszystko co ja to przeżyłem
Taki mój życiorys co go opisałem
A czego brakuje no to zapomniałem.

Zaburze 22 luty 1986 rok

Krzak Paweł

Rodem z Podborcza, całe swoje dorosłe życie związał z Czarnymstokim - tutaj ożenił się i mieszkał w latach 1926 - 1992. Pogrzeb w grudniu 1992 miał miejsce na cmentarzu parafialnym w Trzęsinach. Znany jest na terenie gminy i powiatu zamojskiego jako malarz ludowy - jego prace :Orka, Sąsiedzi, Scena rodzajowa, Tracze, Pejzaż, Ginące chaty przechowywane są w Muzeum Okręgowym w Zamościu. Inne - tytuły których nie są mi znane - znajdują się w muzeach w: Lublinie, Rzeszowie, Tomaszowie Lubelskim, Biłgoraju.

  • Paweł Krzak zadebiutował w roku 1970 w Konkursie Sztuka Ludowa Lubelszczyzny
  • w roku 1973 otrzymał II Nagrodę w Konkursie Malowanka Ludowa
  • w roku 1975równiez II Nagrodę w Konkursie Sztuka Ludowa Zamojszczyzny
  • w roku 1977 wyróżnienie w Konkursie Motyw Pracy w Twórczości Ludowej 16
Kuna Jan

Nauczyciel ze Smorynia, podczas okupacji zaangażowany w nauczanie na terenie gminy Radecznica; pracował na tajnych kompletach w Gorajcu.17

Kuzycz Berezowski Mikołaj

Od roku 1954pełnił obowiązki dyrektora szkoły podstawowej w Gorajcu, a od 27 kwietnia 1956 roku mianowany na dyrektora tejże placówki; funkcję sprawował do 1 października 1963 roku. Założył Kronikę Szkoły, która prowadzona jest do dziś, i z której pochodzą informacje o nim.

Kwoczyński

Mieszkaniec Podborcza, właściciel znacznego majątku w okresie międzywojennym. Prowadził młyn, oraz gospodarstwo rybacko - łękarskie. Z chwilą wybuchu II wojny światowej gospodarstwo trochę podupadło - zarządzała nim wówczas córka Kwoczyńskiego po mężu Kamieńska "mieszkająca wraz z matką i dwoma córkami po przeciwnej tronie drogi u stóp wzniesienia zwanego "Wiercikij" w budynku przypominającym zaniedbany dworek"18

Kwoczyński Piotr, ksiądz

Urodzony 1871 roku w Podborczu; od 1938 roku pracował w parafii Komarów (dekanat tyszowiecki). Zmarł 30 września 1965 roku.


Strona Główna Radecznica

Wszelkie prawa zastrzeżone.



1. Kronika Szkoły Podstawowej w Gorajcu
2. relacja Stanisława Zybały
3. Ruch Obrony Armii Krajowej
4. U. Buśko. Podlesie Duże. Nasza Wieś. Radecznica 2003 nr 3 s8
5. relacja Marii Ruskiej
6. Akta Gminy Radecznica, Protokół sporządzony przez pisarza gminy 19 listopada 1876 roku.
7. S. Zybała. Ochotnicza Straż Pożarna w Radecznicy 1929. Przyczynek do dziejów Radecznicy (rękopis)
8. S. Zybała. Kronika gminy Radecznica (rękopis).
9. relacja Stanisława Zybały
10. ks. W. Płonka. Wspomnienia z lat 1939 - 1946 (rękopis)
11. B. Budnik OFM. Historia sanktuarium św. Antoniego. Nasza Wieś. Radecznica 3003 nr 6
12. S. Zybała. Ochotnicza Straż Pożarna w Radecznicy 1929. Przyczynek do dziejów Radecznicy (rękopis)
13. B. Budnik OFM. Historia sanktuarium św. Antoniego. Nasza Wieś. Radecznica 3003 nr 6
14. wioska w pobliżu Radecznicy, słynna z istnienia dawnego osadnictwa, pozostałością którego jest zachowane grodzisko; w latach siedemdziesiątych ubiegłego stulecia prowadzono tutaj prace wykopaliskowe pod kierunkiem Zofii Wartałowskiej z Uniwersytetu Warszawskiego. O dokonanych znaleziskach Z. Wartałowska wydała pracę zatytułowaną "Górd czerwieński Sutejsk na pograniczu polsko - ruskim" (Warszawa 1975). Egzemplarz dostępny w miejscowej bibliotece
15. buty z długimi cholewami robione na wzór tych jakie nosili oficerowie w wojsku , stąd zapewne nazwa. Na terenie gminy (w Czarnymstoku), oficerki robił m. in. Antoni Smoter
16. Paweł Krzak. Folder wydany przez Muzeum Okręgowe w Zamościu.
17. relacja Aleksandra Piwowarka
18. relacja Aleksandra Piwowarka